Alfred Hicthcock : Bapa Filem Seram
<!–
/* Style Definitions */
p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal
{mso-style-parent:"";
margin:0in;
margin-bottom:.0001pt;
mso-pagination:widow-orphan;
font-size:10.0pt;
font-family:"Times New Roman";
mso-fareast-font-family:"Times New Roman";}
h1
{mso-style-next:Normal;
margin:0in;
margin-bottom:.0001pt;
line-height:200%;
mso-pagination:widow-orphan;
page-break-after:avoid;
mso-outline-level:1;
font-size:12.0pt;
mso-bidi-font-size:10.0pt;
font-family:Arial;
mso-bidi-font-family:"Times New Roman";
mso-font-kerning:0pt;
mso-ansi-language:MS;
font-weight:normal;
font-style:italic;
mso-bidi-font-style:normal;}
h2
{mso-style-next:Normal;
margin:0in;
margin-bottom:.0001pt;
text-align:justify;
line-height:200%;
mso-pagination:widow-orphan;
page-break-after:avoid;
mso-outline-level:2;
font-size:12.0pt;
mso-bidi-font-size:10.0pt;
font-family:Arial;
mso-bidi-font-family:"Times New Roman";
mso-ansi-language:MS;
font-weight:normal;}
p.MsoTitle, li.MsoTitle, div.MsoTitle
{margin:0in;
margin-bottom:.0001pt;
text-align:center;
line-height:200%;
mso-pagination:widow-orphan;
font-size:12.0pt;
mso-bidi-font-size:10.0pt;
font-family:Arial;
mso-fareast-font-family:"Times New Roman";
mso-bidi-font-family:"Times New Roman";
mso-ansi-language:MS;
font-weight:bold;
mso-bidi-font-weight:normal;}
p
{margin-top:5.0pt;
margin-right:0in;
margin-bottom:5.0pt;
margin-left:0in;
mso-pagination:widow-orphan;
font-size:12.0pt;
mso-bidi-font-size:10.0pt;
font-family:"Times New Roman";
mso-fareast-font-family:"Times New Roman";}
p.libliterature, li.libliterature, div.libliterature
{mso-style-name:libliterature;
margin-top:5.25pt;
margin-right:0in;
margin-bottom:0in;
margin-left:0in;
margin-bottom:.0001pt;
mso-pagination:widow-orphan;
font-size:12.0pt;
mso-bidi-font-size:10.0pt;
font-family:"Times New Roman";
mso-fareast-font-family:"Times New Roman";}
@page Section1
{size:8.5in 11.0in;
margin:1.0in 1.25in 1.0in 1.25in;
mso-header-margin:.5in;
mso-footer-margin:.5in;
mso-paper-source:0;}
div.Section1
{page:Section1;}
–>
Alfred Hicthcock : Bapa Filem Seram
Oleh : Mohd Adib Anas Md Noor
Pengenalan
Latar belakang Alfred Hicthcock : Bapa Filem Seram
“Drama is life with the dull bits left out.”
Alfred Hicthcock
Bapa filem seram, Alfred Hicthcock
dilahirkan dalam sebuah keluarga Katolik Kristian di Cockney, London pada 13
Ogos 1899. Nama sebenar Hicthcock ialah Alfred Joseph Hicthcock. Hicthcock
ialah anak bongsu pasangan William dan Emma Hicthcock. Beliau mempunyai
adik-beradik yang bernama William dan Ellen Kathleen. Mereka dibesarkan di
Leytonstone, Timur London. Bapa Hicthcok
meninggal dunia ketika usia Hicthcock 14 tahun. Beliau mendapat pendidikan awal
di Jesuits’ St. Ignatius College
sebelum menyambung pelajaran dalam bidang kejuruteraan di University of London. Hicthcock dikatakan sebagai seorang pelajar
yang suka membaca, rajin ke kelas disamping mengambil bahagian dalam drama
pentas (teater) dan skrin. Beliau merupakan seorang yang suka menulis dan
membuat lakaran lukisan. Hicthcock mempunyai cita-cita tinggi. Daripada
melibatkan diri dalam bidang kejuruteraan sebagai kerjaya pertama, Hicthcock
beralih angin ke syarikat pengiklanan dan bertugas sebagai pelukis.
Beliau kemudiannya memohon kerja sebagai production design di Famous
Players-Lasky setelah terbaca akan iklan kerja kosong untuk studio yang
baru di buka pada tahun 1920. Permohonannya diterima dan di sinilah bermulanya
kerjaya Hicthcock sebagai pembikin filem sehingga umurnya mencecah usia 80
tahun. Sebelum bergelar pengarah filem pada tahun 1925, Hicthcock merupakan
penolong pengarah ebih daripada tiga tahun. Sewaktu bergelar pengarah,
Hicthcock tidak hanya tumpukan terhadap bidang pengarahan sahaja, malahan
beliau juga memberi penumpuan dan penekanan serta mempelajari setiap aspek
perniagaan filem (film business).
Beliau juga pernah berkerja di German atas arahan syarikat produksi British dia
antara tahun 1923 hingga 1925. Pada waktu ini, Hicthcock sudah pun menekan
aspek penggayaan visual secara ekspresi (expressionic)
dengan melibatkan pengarah-pengarah filem lain seperti Ernst Lubitsch, F.W
Murnau dan Fritz Lang. Ketiga-tiga pengarah ini sama seperti Alfred Hicthcock
yang meninggalkan negara sendiri untuk berkerja di Amerika Syarikat. Penggayaan
visual secara ekspresi (expressionistic)
yang diperkenalkan oleh mereka dikatakan sebagai pemangkin terhadap kemajuan
industri filem dunia.
Menyentuh
soal rumahtangga Alfred Hicthcock, beliau mempunyai isteri yang bernama Alma
Reville iaitu seorang penyunting filem dan penulis skrip yang disanjungi.
Beliau bertemu dengan Reville pada tahun 1921 dan menjalinkan ikatan pertunangan
sebelum berkahwin pada Disember 1926. Mereka mempunyai seorang anak perempuan,
Patricia, yang dikurniakan kepada mereka pada tahun 1928. Perkahwinan antara
Hicthcock dan Reville bertahan sehingga Hictcock meninggal dunia pada 29 April
1980 di Los Angelas. Hicthcock mendapat kerakyatan warganegara Amerika Syarikat
pada tahun 1955 sewaktu berhijrah ke sana setelah Perang Dunia II meletus di
Eropah. Hicthcock dan Reville juga pernah bergabung dalam menghasilkan filem Shadow of a Doubt. Anak mereka Patricia
berlakon dalam filem ini dan juga ada memegang watak sampingan dalam filem Psycho dan Starangers of a Train.
Permulaan Sebagai Pengarah
Hicthcock bergelar pengarah filem setelah mengarah filem pertama arahannya
yang berjudul The Pleasure Garden pada
tahun 1925 dan filem kedua yang
berjudul The Lodger pada tahun 1926. Filem The Lodger (1926) merupakan kejayaan awal kariernya sebagai
pengarah filem di England. Beliau juga adalah pengarah filem yang paling
berjaya dan mendapat bayaran tertinggi di England. Sewaktu Perang Dunia II
meletus, Hicthcock meninggalkan England dan berhijrah ke Amerika Syarikat.
Filem pertama arahannya di Amerika ialah Rebecca
(1940). Rebecca (1940) menang
Anugerah Oskar (honourary Oscars) tetapi
Hicthcock tidak berjaya menggondol Anugerah Pengarah Terbaik.
Di antara tahun 1950 hingga 1960, empat filem yang dianggap terhebat (masterpieces)
daripada Hitchcock terhasil. Antaranya ialah Rear Window, Vertigo, North by Northwest dan Psycho. Filem Psycho
arahan Hicthcock mendapat kritikan hebat oleh para pengkritik pada waktu itu
kerana dikatakan membawa keganasan ke layar perak. Pada tahun 1955, setelah
mendapat taraf warganegara Amerika Syarikat, Hitchcock melancarkan Alfred Hitchcock Presents, iaitu sebuah
rancangan televisyen yang popular. Dari tahun 1955 sehingga 1962, terdapat 20
produksi televisyen yang diarahkan oleh Hitchcock. Produksi yang paling berjaya
ialah Alfred Hitchcock Presents, di
mana Hitchcock juga bertindak sebagai hos. Alfred
Hitchcock Presents telah meletakkan Hitchcock daripada seorang pengarah
filem dan selebriti kepada seorang ikon. Sepanjang melibatkan diri dalam
industri perfileman, Hitchcock bukan sahaja melibatkan dirinya dalam bidang
pengarahan filem sahaja, tetapi beliau juga merupakan seorang penulis skrip dan
produser. Hitchcock mengabdikan dirinya sebagai seorang penulis skrip, produser
dan pengarah filem sehingga tahun 1979. Antara filem-filem terbaik beliau yang
lain ialah The Birds, Marnie dan Family Plot.
Filem-filem Arahan Alfred Hitchcock
Alfred Hitchcock memulakan kerjayanya sebagai pengarah filem apabila beliau
mula mengarah filem pertamanya iaitu The
Pleasure Garden (1925). Filem keduanya ialah The Lodger : A Story of The London Fog (1927), diikuti dengan Blackmail (1929) dan Murder (1930). Kedua-dua filem ini
Hitchcock juga bertindak sebagai punulis skrip. Beliau seterusnya mengarah
filem The Man Who Knew Too Much
(1934), The 39 Steps (1935), Sabotage (1936), The Lady Vanishes (1938), Rebecca
(1940), dan Shadow of The Doubt
(1943).
Kemudian, bermula tahun 1946 hingga 1976, Alfred Hitchcock mula memegang
dua peranan penting dalam pembikinan filem iaitu sebagai pengarah filem dan
produser. Notorious (1946) adalah
filem pertama Hitchcock sebagai pengarah dan producer. Diikuti dengan Stranger On The Train (1951), Rear Wndow (1954), The Man Who Knew Too Much (1956), Vertigo (1958), dan North By Northwest (1959). Pada tahun yang berikutnya, filem yang
dianggap paling berhantu di dunia diarah dan diterbitkan oleh Hitchcock iaitu Psycho (1960). Selepas Psycho
(1960), diikuti dengan The Birds (1963), Marnie (1964), Torn Curtain (1966), Frenzy (1972) dan Family Plot (1976).
Selama mengarah dan menerbitkan filem, Alfred Hitchcock berkhidmat dengan
pelbagai studio filem di London mahupun Amerika Syarikat. Di London, antara
studio-studio filem yang pernah Hitchcock berkhidmat ialah Studio Gainesborough, British International dan Gaumont British. Manakala di Hollywood pula, Hitchcock pernah berkhidmat dengan
Studio Selznick, Universal, Warner
Brothers, RKO Radio, First National, Paramount, dan MGM. Studio-studio yang digunakan oleh Hitchcock sewaktu bergelar
penerbit dan pengarah filem ialah Studio RKO
Radio, Warner Brothers, First National, Paramount, MGM, dan Studio Universal.
Hitchcock Sebagai Ikutan
Pada awal tahun 1960an, Alfred Hitchcock telah menghasilkan dua buah filem horror yang dianggap sebagai perintis
dan ikutan kepada pengarah-pengarah filem lain untuk mengolah filem horror mereka mengikut cara atau teori Hitchcock. Filem-filem horror Hicthcock yang menjadi kebanggaan
dunia ialah Psycho (1960) dan The Birds (1963), walaupun pada awal
tayangannya filem-filem ini mendapat kritikan yang dahsyat daripada
pengkritik-pengkritik filem pada era itu. Filem horror merupakan filem yang
menjadi kesukaan ramai pada awal tahun 1960 hingga awal tahun 1970, dan menarik
perhatian pembikin-pembikin filem untuk mengarah filem-filem genre horror (http://members.aol.com/MG4273/hitch.htm). Pada era ini, pengarah filem
seperti Peter Bogdanovich, William Castle, Roger Corman, Curtis Harrington,
Seth Holt, Robert Aldrich dan Roman Polanski telah mengarah filem horror. Filem What Happened to Baby Jane (1962) dan Hush, Hush, Sweet Charlotte (1964) arahan Robert Aldrich serta
filem The Power (1967) oleh Byron
Haskin adalah contoh filem yang menggunakan teknik, teori atau pendekatan
Hitchcock.
Alfred Hitchcock digelar sebagai ‘Bapa Filem Seram’ kerana beliau dengan
beraninya memvisualkan babak-babak keganasan dan ngeri di layar perak.
Hitchcocklah yang merupakan pelopor terhadap keganasan dan unsur ngeri pertama
di layar perak sehingga mendapat kritikan hebat daripada para pengkritik pada
era itu sebelum filem Psycho (1960)
arahannya dikatakan sebagai filem horror
unggul. Akibat daripada keterbukaan yang dibuat oleh Hitchcock, maka penerbit
dan pengarah filem lain mula berani untuk menerbitkan filem-filem yang berunsur
ganas dan ngeri seperti The Godfather (1972)
dan Deliverance (1972).
Adapun pengarah yang cuba mengarah filem Psycho yang asal mengikut kehendak semasa dengan dibintangi
pelakon-pelakon terkini dan teknik pemvisuallan yang canggih tetapi ianya tidak
berjaya seperti mana filem Psycho (1960)
arahan Alfred Hitchcock. Psycho Hitchcock
masih terbaik walaupun ada pihak yang ingin mencuba untuk membuat perubahan
terhadap filem tersebut.
Hictchcock adalah seorang pembikin
filem yang cuba mempertengahkan unsur dramatik dalam isu psychopatic dan
expressionisme. Semuanya diolah bagi mendapat kesan emosi terhadap
penonton. Hitchcock dalam Braudy (1968) menyatakan bahawa :
“The
construction of the story and the way in which it was told caused audiences all
over the world react and become emotional.”
Tujuan Hitchcock berbuat begitu kerana
beliau ingin memusnahkan jurang yang mengasingkan filem dengan penonton. jadi,
dengan teknik ini penonton atau pengikut Hitchcock akan lebih menjiwai
naratif yang dipersembahakan oleh
Hitchcock kepada mereka. Hitchcock juga mempercayai bahawa unsur tingkahlaku
psikologi akan membawa kebenaran yang mutlak untuk filem-filemnya.
Kesimpulan
Hitchcock (BrainyQuote.com,2004) dalam
Ibrahim Jamaluddin menyatakan bahawa :
“In feature films the director is God…”
Mungkin inilah falsafah Hitchcock dalam
menghasilkan filem-filemnya. Filem adalah medium komunikasi. Jadi, Hitchcock
cuba untuk berkomunikasi dengan penontonnya dengan menunjukkan kebenaran
keganasan dan unsur ngeri di dalam filem-filem arahannya supaya penonton dapat
menghargai kelakuan atau sifat yang dikurniakan.
Stanton
Peele (http://www.peele.net/lib/hitch.html, 1986) menyatakan bahawa Alfred
Hitchcock merupakan seorang yang berdisiplin, berkerja keras dan mempunyai jiwa
untuk penonton atau pengikutnya supaya mereka memahami dengan apa yang beliau
visualkan. Walaupun sudah melebihi enam dekad yang berbeza, filem-filem Hitchcock
sehingga kini masih diterima untuk tontonan dan juga kajian. Lebih-lebih lagi
filem-filemnya yang dianggap masterpieces
seperti Rear Window (1954), Vertigo (1958), North By Northwest (1959) dan Psycho
(1960).
Alfred
Hitchcock adalah tokoh terkemuka dalam penghasilan filem-filem horror. Jadi tidak hairanlah sekiranya
ada filem-filem horror yang
dihasilkan oleh pengarah-pengarah filem sekarang yang mempunyai teknik atau
gaya persembahan yang sama seperti Hitchcock. Ini kerana Hitchcock sentiasa
berada dalam bayangan mereka dan ‘Bapa Filem Seram’ inilah merupakan idola
mereka dalam penghasilan cerita-cerita horror.
Rujukan
Braudy, L. (1968). "Hitchcock, Truffaut, and the
irresponsible audience." Film
Quarterly, 21, 21-27.
http://members.aol.com/MG4273/ihitch.html
http://www.mysterynet.com/hitchcock/bio.shtml
http://www.peele.net/lib/hitch.html
Ibrahim Jamaluddin. (2004). Persoalan Ontologi dan Epistemologi dalam
Teks
Dokumentari. Jurnal Skrin Malaysia Fakulti Seni
Persembahan. Shah
Alam : Pusat Penerbitan
Universiti (UPENA), UiTM.
